Give away..

Tegenwoordig is het heel normaal dat je al weet of je een jongen of 

een meisje krijgt terwijl je nog zwanger bent. 

Voor ons was het 4 keer een verrassing, en het viel me wel op dat ze 

na de bevalling elke keer vroegen of we het écht niet wisten.. 

Alsof ze het niet konden geloven. :)

Omdat we het écht niet wisten heb ik voor de tijd 

naamslingers en stempels gemaakt van beide geslachten.
De meisjes versie geef ik dus weg.. 

(nee, ik bewaar het niet voor de volgende want dit was echt 

de aller- aller- allerlaatste bevalling voor mij, dat gelukkig nooit weer! ) :)

Dus als Sam een meisje was geweest, heette ze.....

 Ik maakte ook een stempel en ik had al naamkaartjes gestempeld.

Ik niette ze na de geboorte aan deze (klik) traktatie.

 Heet je dochter Saar of jijzelf of iemand die je lief vind..

Kortom..

Wie maak ik hier blij mee?? 

Een naamslinger, stapel naamkaartjes en een stempel.

Geef je reactie voor 6 juni, dat grabbelen we er daarna een winnaar uit!

Succes..

Sam

Afgelopen woensdagmorgen is hij geboren, blakend van gezondheid!

Onze lieve Sam..

Wat zijn we gelukkig en dankbaar..

Wij tellen onze zegeningen..

♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Wachten...

Tsja.. het wachten is begonnen.

Alles staat klaar maar de baby wil er gewoon nog niet uit!

Ik heb de traktaties die Floor, Tess en Joep in de klas geven alvast maar gemaakt.. 

Weer van Pinterest gehaald natuurlijk. :)

Ik deed weer eens een poging om zelf een stempel te maken.

Hij bleef 'neutraal' omdat we niet weten of het een jongen of een meisje is.

In het begin deed ik eerst de snoepjes erin om ze vervolgens dicht te naaien.

Maar dat werkte voor geen meter.. ik heb ze eerst voor 3/4 dichtgenaaid, gevuld, en toen het laatste stukje genaaid. Dat ging een stuk sneller. Ik moest er namelijk zo'n 70 maken..

Nou heb ik van de meisjesnaam en de jongensnaam wel apart 

een stempel gemaakt en op klein roze en blauw papiertje.

Deze nieten we er aan als we weten wat het is..

Jarige Joep..

Onze Joep is afgelopen woensdag 3 jaar geworden.

Het was echt een gezellige dag en hij was helemaal door het dolle heen.

Hij voelt zich echt groot en dat is hij ook.

Hij praat me de hele dag de oren van de kop!! :)

Zo was hij amper een week oud, wat een poepie.

Ik kan niet wachten tot de baby er is.

25 april..

Het is, nu ik dit bericht type, precies 6 jaar geleden dat het begon. Nadat ik al zo'n beetje 2 middagen achtereen op mijn knieen met een dikke buik in de tuin aan het wroeten was voelde ik de voorweeën . Maar dat was die avond daarvoor ook gebeurd en toen zwakte het af, dus dacht ik: blijven lopen, blijven bewegen, misschien zet het door.
Ik was nieuwsgierig..
Ik wou ons kind zien..
Ik wou weten of het een jongen of een meisje was..

Tegen een uur of 11 's avonds kreeg ik echt weeën, de huisarts kwam, hij keek hoever ik was. (Toen kon je bij ons nog bij de huisarts bevallen)
Hij zei: Het wordt er nu niet makkelijker op hoor. Nee! Dat had ik ook niet gedacht.
Het is een man van weinig woorden, de huisarts.
Hij ging weer en liet ons alleen.

Ik had rugweeën en vanaf 2 uur 's nachts ze kwamen aan één stuk door! Ik zat op handen en knieën en mijn lief maar drukken op mijn bekken. Als hij wegliep dacht ik panisch: blijf! Ik kon ze gewoon niet weg puffen.
Toen ik weer eens zei dat hij moest drukken en HARDER, zei hij: Maar ik heb zulke zere polsen!!!! 
ZERE POLSEN??

Ja, dat zijn van die dingen waar ik nu hard om kan lachen, maar als je zoiets hoort wanneer je een kind moet baren..... Mijn ontsluitingsweeën zijn gewoon afschuwelijk, elke keer weer.
Tegen 5 uur vroeg de kraamhulp (zij was inmiddels gekomen) of ik al persdrang had. Persdrang? Hoe voelt dat? En gelijk daarna: Huuuhhhhnnn!!! Zó dus, ik mocht persen! Gelukkig, en echt na 10 minuten persen was ze er! Onze dochter, het meisje dat mij voor het eerst moeder maakte, onze Floor!
Echt, wat een lief klein meisje was ze.. en is ze nog steeds...

 een maand oud

 1 jaar

 

2 jaar

 3 jaar

 4 jaar

5 jaar

En morgen wordt ze alweer 6! 

6 jaar, ongelooflijk. Kleine meisjes worden groot..